پیتھاگورس دے سنہری شعر

1. سبھ توں پہلاں امر دیوتیاں دا آدر کرو، جیویں کہ قنون دا حکم اے۔

2. اگلا، اوہناں سوہاں دا احترام کرو جو تسیں چکے ہو۔

3. اس توں بعد، نیکائی اتے روشنی نال بھرے نامور ہیروز دا۔

4. پھیر، زمینی روحاں نوں سلام کرو اتے اوہناں لئی واجب آدر وکھاؤ۔

5. اگلے نمبر تے اپنے ماپیاں اتے اپنے پروار دے سارے میمبراں دا آدر کرو۔

6. دوسریاں وچوں، سبھ توں سیانا اتے سبھ توں نیک بندہ اپنا دوست چنو۔

7. اوہناں دے نرم بھاشناں توں فائدہ اٹھاؤ، اتے اوہناں دے اوہناں کماں توں سکھو جو لاہیدائک اتے نیک ہن۔

8. پر اک چھوٹی جہی غلطی لئی اپنے دوست نوں دور نہ کرو۔

9. کیونکہ لوڑ طاقت نوں محدود کردی اے۔

10. تھلے لکھیاں گلاں نوں بہت سنجیدگی نال لوو: تہانوں بھاواں دا ساہمنا کرنا پئے گا اتے اوہناں نوں جت لینا پئے گا۔

11. سبھ توں پہلاں لالچ، پھیر کاہلی، ہوس اتے غصہ۔

12. نہ دوجیاں نال رل کے، نہ اکلے، اوہ کم کرو جہڑا تہانوں شرم دوے۔

13. اتے، سبھ توں ودھ، اپنا آدر کرو۔

14. اپنے کماں اتے اپنے شبداں نال نیاں دا ووہار کرو۔

15. اتے کدے وی بے سوچے وچاراں کم نہ کرن دی عادت بناؤ۔

16. پر اک حقیقت نوں ہمیشہ یاد رکھو، کہ موت سبھ نوں آویگی۔

17. اتے ایہہ کہ دنیا دیاں چنگیاں چیزاں انچت ہن، اتے جویں اوہ جتی جا سکدیاں ہن، اویں اوہ گواچ وی سکدیاں ہن۔

18. صبر نال اتے بناں شکائت توں اپنے حصے نوں برداشت کرو، بھاویں اوہ جو وی ہووے۔

19. اوہناں دکھاں وچوں جہڑے دیوتیاں ولوں مقررہ تقدیر انساناں اتے سٹدی اے۔

20. پر جتھوں تک ممکن ہووے اپنے درد نوں گھٹ کرن دی کوشش کرو۔

21. اتے یاد رکھو کہ تقدیر چنگے لوکاں نوں بہت زیادہ مصیبتاں نہیں بھیجدی۔

22. جو لوک سوچدے اتے کہندے ہن اوہ بہت وکھرا ہندا اے؛ ہن ایہہ کوئی چنگی چیز اے، اگلے پل ایہہ کوئی بری چیز اے۔

23. اس لئی، جو تسیں سندے ہو اس نوں اکھاں میٹ کے قبول نہ کرو، اتے نہ ہی اس نوں جلدی نال ردّ کرو۔

24. پر جے جھوٹھ بولے جان، تاں نرمی نال پچھے ہٹ جاؤ اتے اپنے آپ نوں صبر نال تیار کرو۔

25. ہر موقعے اُتے، ایمانداری نال اس نوں پورا کرو جو میں تہانوں ہن دسدا ہاں۔

26. کسے نوں وی، شبداں جاں کماں نال،

27. تہانوں اوہ کم کرن جاں کہن لئی مُتحرک نہ کرن دیو جو تہاڈے لئی سبھ توں ودھیا نہیں اے۔

28. کم کرن توں پہلاں سوچو اتے وچار کرو، تاں جو تسیں کوئی مورکھ کم نہ کرو۔

29. کیونکہ بے سوچے وچاراں کم کرنا اتے بولنا اک دکھی آدمی دی خاصیت اے۔

30. پر اوہ کم کرو جہڑا بعد وچ تہانوں پریشانی نہ لیائے، اتے جہڑا تہانوں پچھتاوا نہ دیوے۔

31. کوئی وی کم نہ کرو جہڑا تسیں سمجھن دے اہل ہو۔

32. پر، جو جاننا ضروری اے اوہ سکھو؛ اس طرحاں، تہاڈا جیون خوشحال ہو جاویگا۔

33. سریر دی صحت نوں کسے وی طرحاں نہ بھلو۔

34. پر اس نوں اعتدال نال خوراک دیو، لوڑیندی ورزش اتے نال ہی اپنے من نوں آرام وی دیو۔

35. اعتدال شبد نال میرا مطلب ایہہ اے کہ انت دی حالت توں بچنا چاہیدا اے۔

36. اپنے آپ نوں ہوس توں بغیر، اک شائستہ اتے خالص جیون دا عادی بناؤ۔

37. اوہناں ساریاں چیزاں توں بچو جو حسد پیدا کرنگیاں۔

38. اتے ودھیرے نہ کرو۔ اک اجیہے انسان وجوں جیو جو جاندا اے کہ کی ستکارت اتے شائستہ اے۔

39. لالچ جاں کنجوسی نال مت چلو۔ ایہناں ساریاں چیزاں وچ صحیح ناپ ورتنا ودھیا اے۔

40. صرف اوہ کم کرو جو تہانوں سٹّ نہیں مار سکدے، اتے اوہناں نوں کرن توں پہلاں فیصلہ کرو۔

41. لیٹدیاں ویلے، کدے وی نیند نوں اپنی تھکی ہوئی اکھاں دے نیڑے نہ آؤن دیو،

42. جدوں تک تسیں اپنی اچّ شعور نال دن دے سارے کماں دی جائزہ نہیں لے لیندے۔

43. پچھو: 'میں کی گڑبڑ کیتی؟ میں کس وچ صحیح کم کیتا؟ میں کی ڈیوٹی چھڈّ دتی؟'

44. اپنی غلطیاں لئی اپنے آپ نوں جھڑکو، اپنی کامیابیاں اُتے خوش ہووو۔

45. ایہناں ساریاں سجھاواں نوں پوری طرحاں اپناؤ۔ اوہناں اُتے چنگی طرحاں دھیان کرو۔ تہانوں اوہناں نوں پورے دل نال پیار کرنا چاہیدا اے۔

46. ایہہ اوہ ہن جو تہانوں ربّ دے گناں دے راہ اُتے پا دینگے۔

47. میں اسدی سَوھ کھاندا ہاں جسنے ساڈیاں روحاں نوں پوتر چوہارے دتے ہن۔

48. قدرت دا اوہ سروت جسدا ترقی ہمیشہ لئی اے۔

49. دیوتیاں دی برکت اتے مدد منگن توں پہلاں کدے وی کوئی کم شروع نہ کرو۔

50. جدوں تسیں ایہناں سبھ نوں اک عادت بنا لیندے ہو،

51. تسیں امر دیوتیاں اتے انساناں دے سروپ نوں جان جاؤگے،

52. تسیں دیکھوگے کہ جیواں وچ ونّ-سونّتا کس حد تک جاندی اے، اتے اوہ چیز جو اوہناں نوں سمو لیندی اے، اتے اوہناں نوں اکائی وچ رکھدی اے۔

53. پھیر تسیں، نیاں دے مطابق، دیکھوگے کہ کائنات دا تتّ ساریاں چیزاں وچ اکو جیہا اے۔

54. اس طرحاں تسیں اوہ چیز نہیں چاہوگے جو تہانوں نہیں چاہیدی، اتے اس دنیا وچ کوئی وی چیز تہاڈے توں انجان نہیں رہیگی۔

55. تسیں ایہہ وی محسوس کروگے کہ منکھ اپنی مرضی نال اتے اپنی آزاد چون نال اپنے آپ اُتے ہی اپنی مصیبتاں سٹدے ہن۔

56. اوہ کنے دکھی ہن! اوہ نہیں دیکھدے، اتے نہ ہی سمجھدے، کہ اوہناں دا چنگا اوہناں دے نیڑے اے۔

57. بہت گھٹ لوک جاندے ہن کہ اوہناں دے دکھاں توں کویں مکت ہونا اے۔

58. ایہہ تقدیر دا اوہ بھار اے جہڑا انسانیت نوں انھا کردا اے۔

59. منکھ انتہین دکھاں دے نال، اتھے اتے ادھر، چکراں وچ گھمدے ہن،

60. کیونکہ اوہناں دے نال اک بھیانک ساتھی ہندا اے، اوہناں دے وچکار مہلک انبن، جو اوہناں نوں بناں کسے دھیان دے اپر اتے ہیٹھاں سٹدی اے۔

61. سمجھداری نال، کدے وی بے تال میل نوں جگاؤن دی کوشش نہ کرو، پر اس توں نسّ جاؤ!

62. اوہ ربّ ساڈے پیؤ، اوہناں ساریاں نوں اینے وڈے دکھاں توں مکت کرو۔

63. ہریک نوں اوہ روح وکھاؤ جہڑی اوہناں دی مارگدرشک اے۔

64. حالانکہ، تہانوں ڈرنا نہیں چاہیدا، کیونکہ انسان اک ربّ دی نسل نال متعلق ہن۔

65. اتے پوتر قدرت اوہناں نوں سبھ کجھ ظاہر کریگی اتے وکھائیگی۔

66. جے اوہ تہاڈے نال اپنے بھید سانجھے کردی اے، تاں تسیں اوہناں ساریاں چیزاں نوں آسانی نال عمل وچ لیائنگے جہڑیاں میں تہانوں سفارش کردا ہاں۔

67. اتے اپنی روح نوں ٹھیک کرن نال تسیں اسنوں ایہناں ساریاں برائییاں اتے دکھاں توں آزاد کر دیؤگے۔

68. پر روح دی شدھی اتے مکتی لئی گھٹ سفارش کیتے گئے کھانیاں توں بچو۔

69. ساریاں چیزاں نوں چنگی طرحاں ملانکن کرو،

70. ہمیشہ اپنے آپ نوں ربّ دی سمجھ نال مارگدرشن دین دی کوشش کرو جہڑی ہر چیز نوں سنچالیت کرنی چاہیدی اے۔

71. اس طرحاں، جدوں تسیں اپنا سریر چھڈّ دیندے ہو اتے ایتھر وچ چڑھ جاندے ہو،

72. تسیں امر اتے ربّ بن جاؤگے، تسیں پورنتا حاصل کروگے اتے ہن مرونگے نہیں۔

---